Aankomst Santiago

Lieve allemaal,

Het is inmiddels al weer een maand geleden dat ik terug ben gekomen in Nederland. Tussen het vuilwieden en oppassen op mijn schatten van kleinkinderen door zit ik ff te mijmeren en denk zoals zo vele andere dagen weer met lichte heimwee terug aan mijn prachtige tocht. Nieuwe plannetjes komen dan boven, maar ook denk ik dan weer terug aan mijn bijzondere aankomst in Santiago de Compostella en natuurlijk mijn aankomst op Schiphol.

Eerst even iets over de laatste kilometers van mijn tocht:

Me niet realiserend dat mijn tocht echt voorbij was liep ik Santiago in, het was er buiten verwachting rustig, het was dan ook nog maar net half 12. Zo’n onwerkelijk gevoel om daar dan te lopen, je kan je niet voorstellen dat alles voorbij is, dat je de tocht hebt volbracht. En opeens zie ik mijn zus Vronie, ze stond op de uitkijk met haar fototoestel in de aanslag. Een geweldig ontroerend weerzien! ik was heel blij dat er iemand op me stond te wachten en natuurlijk is het dan het leukst als dat dan iemand van je familie is, mijn zus Vronie… Top!

De laatste dagen gaf me dat een enorme stimulans, het idee dat daar in Santiago iets vertrouwds op me stond te wachten…En dan natuurlijk DÉ OORKONDE ophalen, het bewijs dat ik werkelijk de pelgrimstocht heb volbracht! Voor dat stukje papier heb ik dus 3000 km moeten lopen Santiago vond ik een mooi en gezellig stadje. Vol met terrasjes, tapa’s barretjes, straatmuzikanten in allerlei soorten, winkeltjes vol met allerlei souvenirs, niet te vergeten de prachtige kathedraal, kortom een sfeervol pelgrimsoord. Uiteraard heb ik die 3 dagen uitgebreid van de heerlijke Spaanse wijn genoten en lekker geshopt.

We sliepen in een klein familiehotelletje La Tita midden in het oude centrum, met elke dag de kraampjes voor de deur! Wat leuk is, dat als je die dagen daar in dat stadje rondloopt, je andere collega-pelgrims ontmoet. Met elkaar verhalen uitwisselt, een wereld van herkenning… Zo ook dus met Dirk. Collega-pelgrim Dirk had ik een paar dagen daarvoor juist weer voor de tweede keer ontmoet, en wat schets mijn verbazing… zie ik hem daar op een terrasje zitten in Santiago!!!!! Jullie zullen begrijpen daar moest op gedronken worden!

De derde dag met de bus naar het vliegveld. Het vliegtuig maakte een tussenstop op het vliegveld van Madrid. Gelukkig konden we snel doorvliegen en rond 18.00 uur kwamen op Nederlandse bodem aan!! Hup uit het vliegtuig, rugzak van de band gehaald en op naar de welbekende deuren…….

Nog wat aan te geven werd me gevraagd? “Ja’ antwoordde ik bijdehand: “Mijn pelgrimsoorkunde!!!” De deuren zwaaiden open en daar stonden ze……
Het welkomscomité: Mijn kinderen Peter, Niels, Nikki en kleindochter Cindy, en de hele Konijnenclan mét groot spandoek: Mijn moeder, Bep en Thijs met kleinzoon Jeroen, Annie en Piet, Vera met Ome Wim, Willie en Margreet, Nellie en Frans en Lida en Maarten met hun kids Michiel en Lex. Een geweldige ontvangst!

Allemaal onwijs bedankt! ( 10 euro parkeergeld aan jullie broek) Voor we uit elkaar gingen hebben we uiteraard nog samen even gezellig een bakkie met wat lekkers gedaan.
Met het plaatsen van de foto’s zijn we druk bezig, de meesten staan er op.
Ook wil ik graag een aantal mensen nog even speciaal bedanken, maar dat doe ik persoonlijk!

Liefs en groetjes van (ex-pelgrim) Maria. Tot later!